बालपण खूप सुखाचं होतं....!

     सोशल मीडियाच्या आहारी आपण इतकं  गेलो आहे की  खरंखुरं आयुष्य जगणं विसरून गेलो आहोत.

     DP, स्टेटस, सेल्फी, ट्विट, हे शब्द काही वर्षांपूर्वी आमच्या आचरणात सुद्धा नव्हते,
आणि तो आपल्यातला कधी होऊन गेला हेही आठवत नाही. आपल्या व्यक्तिगत आयुष्यातल्या गोष्टी कुणाला सांगायच्या नसतात, हेही आपल्याला माहीत आहे, या शिकवणीतून घडलेली आपली पिढी अचानकपणे आज आपण काय करतोय, कोठे आहे, कोणासोबत आहे, कितिउशिर आहे हे सर्व सोशल मीडियाच्या माध्यमातून सगळ्या जगाला ओरडून सांगत आहोत....

      सोशल मीडिया हे संवादाचं माध्यम आहे. दूर राहणारे नातेवाईक, संपर्कात नसणारी मित्रमंडळी या सगळ्यांना बांधून ठेवायला हे सोशल मीडिया उपयोगात येणार असं वाटल होत...
      पण आता ह्या सध्याच्या युवकांनी त्याची व्याख्या पूर्ण बदलून टाकली.

    खूप गोष्टी चांगल्या घडल्या खूप काही मनात भरून ठेवलेलं गुपित आज कित्येकजण वेगवेगळ्या माध्यमातून आपल्या समोर ते मांडत आहेत.

   ह्याच सोशल मीडियामुळे अनेकांना वाटू लागलं की आपण मोठे राजकारणी/हिरो/ हिरोईन/कलाकार/गायक/लेखक किंवा जगातलं इतरही बरेच काही आहोत. ह्यातूनच कित्येकांना आत्मविश्वास मिळत आहे.. ह्यामुळे लोकप्रियता ही खूप मिळते..
         पण हे सारं  क्षणभंगुर आहे,

सेल्फी घेताना जीव जात आहे, ह्या इंटरनेट   माध्यमातून लाखोंना गंडा घातला जात आहे,
काही संदेशमुळे आपल्यात राजकीय /सामाजिक /धार्मिक गोष्टीमध्ये वेगळाच वळण मिळतोय कित्येकजण त्याची सत्य न जाणता फॉरवर्ड करत असतात त्यामुळे कुणाचाही सहजपणे अपमान केला जात आहे, हे समजण्याआधी वणवा खूप लांब पर्यंत पोहचलेला असतो.

      सोशल मीडियामुळे आपल्याला आपल्या मनातला राग ,द्वेष ,आनंद निषेध व्यक्त करण्याचं साधन मिळाल आहे. या सोशल मीडियाचा हेतू लोकांना जवळ आणणं हा होता  पण आता तेच साधन लोकांच व्यसन बनत चालय, आणि कुठल्याही गोष्टीचं व्यसन हे वाईटच.

संपूर्ण जग ह्या फोनच्या आसपासच अडकून राहिलंय. थोडं चांगुलपणा बाळगलं तर त्याचा छान उपयोगही करून घेता येतो...
म्हणून एवढंच सांगेन की आपल्याला सोशल मीडियाच्या आहारी न जाता, खरंखुरं जगायला वेळ काढण्याचा प्रयत्न करायला हवं
.....बसव