बसव....!

फक्त त्यात आड यायची ती म्हणजे सकाळी 11 ते संध्याकाळी 5 दरम्यान एकाच रूम मध्ये 70-80 मुलांना कोंबून ठेवणारी शाळा , खड्या आवाजत गायलेलं राष्ट्रगीत, न सांगता सुट्टी घेतल्याची एखादी छडी, विशेष प्रसंगी धरलेले अंगठे, कविता पाठ नसताना ज्यानं बरोबर कविता म्हंटल त्याच्या हातानं स्वतःच्या गालावर उमटलेले चार बोट,एवढं होऊन सुद्धा "बस खाली माकडा" हे ऐकवणारे शाळेतील शिक्षक, जिथं जाताना त्या रामायणातील रामासारखं मी ही वनवासाला निगल्यागत वाटायचं...... ____________________ ©बसव

      माझं सोलापूर म्हंटल की नेहमी गजबजलेला गाव म्हणून ओळखला जातो, इथं पावला पावलावर बदल दिसतील व इथे आलेला प्रत्येक जण ह्या सोलापूरची ओळख नेहमीच त्यांच्या बोलण्यातून वेगवेगळ्या पद्धतीने मांडताना दिसतील.        12 व्या शतकात सोनलगी नंतर गिरणगाव आणि सोळा गावांनी बनलेलं सोळापूर व आता त्याचे नाव सोलापूर खरंच अभिमान वाटेल असा हा माझा सोलापूर.       इथं नेहमी मला आपुलकीची जाणीव दिसते.गाव जरी सोडून कोणी गेला तरी ह्या गावचे आठवणी प्रत्येकजणांच्या आठवणीत राहील असा हा माझा सोलापूर....बसव        इथं मला आवर्जून उल्लेख करावासा वाटतो तो म्हणजे इथं समाज सेवेची वेड असणारे माणस तुम्हला सर्वत्र दिसतील,काही जण वंचित घटकांच्या पुनर्वसनासाठी काम करत आहेत,तर काही त्याच्या शिक्षणाची जबाबदारी घेत आहेत, काहींनी तर सोलापूरला स्वच्छ पाणी मिळावं यासाठी आपलं घरदार रस्त्यावर आणलं, पर्यावरण संवर्धन,वृक्ष लागवड ह्यासाठी तर संपूर्ण सोलापूर नेहमीच तयार असलेला दिसतो,मूक प्राण्यांसाठी काम करणारे सुद्धा ...