Skip to main content

शिक्षक दिन


शिक्षक दिनाच्या शुभेच्छा...💐💐💐
  जिथे आम्ही घडलो ती ही  शाळा,,,,,,,
        नेताजी सुभाषचंद्र बोस हायस्कूल मध्ये आमचं ssc पर्यंतच शिक्षण झालं.आमची 2010-11 ची बॅच. मी, माझं घर, माझं कुटुंब एवढ्या पुरता मर्यादित असणाऱ्या मला ह्याच शाळेत ह्याच शाळेतील शिक्षकांन खूप सारे मित्र आणि न पेलता येणार भलं मोठं कुटुंब दिलं. त्याच तर मी आयुष्यभर ऋणी राहीन..
         इथले प्रत्येक शिक्षकांनी मुलांना घडविण्यात धन्यता मानली आहे...सकाळी 11 ते संध्याकाळी5 पर्यंतच बौद्धिक शिक्षणासोबत आयुष्याच्या वाटेवर कसं जगावं हे सुद्धा ह्याच शिक्षकांनी आम्हाला शिकवलं...बहुआयामी व्यक्तिमत्वांनी भरलेली ही शाळा, ह्या शाळेतील शिक्षक, शिक्षकेतर कर्मचारी, ह्या सर्वांसोबत एक वेगळंच नात जडलंय.. ते शब्दात व्यक्त करणं तसं जरा अवघडच आहे..
    माणूस म्हणून जगताना ह्या शिक्षकांनी शिकविल्या प्रत्येक गोष्ट आज उपयोगाला येथे..स्वच्छता, शिस्तपणा, आदर, सुसंस्कृत, देशभक्ती, शिक्षण या नीतिमूल्ये जपत मुलांना घडविण्यात ह्या शाळातील प्रत्येक शिक्षक आपलं तन-मन-धनांनी कार्य करत होते..
त्यावेळी आम्ही भरपूर मार ही खाल्लो, त्याच सोबतीला शाबासकीची थाप तितकीच महत्वाची आम्हाला मिळाली.त्याची किंमत कश्या बरोबर होऊच शकत नाही..
      आमची शाळा पूर्ण पणे कामगार वसाहती मध्ये स्थायी आहे.तिथली बहुतांश कुटुंब तरी गरिबीचे चटके भोगत, रोजचं जगणं जगत आहेत, त्यातच इथल्या शिक्षकांनी विद्यार्थ्यांनसोबतच पालकांचेही मन परिवर्तन करून विविध समाजोपयोगी उपकर्मे राबविल्या जातात...
           खरंच कौतुक करावं तितकं कमी आहे,आजही हक्काचं स्थान म्हणून आम्ही सारी मित्रमंडळी शाळा आणि शाळातील प्रत्येक शिक्षकांकडे पाहतो..
#Great_teachers_make_grete_students

______________________✍️बसव

9604045418 / 8668306654







Comments

Popular posts from this blog

बालपण खूप सुखाचं होतं....!

फक्त त्यात आड यायची ती म्हणजे सकाळी 11 ते संध्याकाळी 5 दरम्यान एकाच रूम मध्ये 70-80 मुलांना कोंबून ठेवणारी शाळा , खड्या आवाजत गायलेलं राष्ट्रगीत, न सांगता सुट्टी घेतल्याची एखादी छडी, विशेष प्रसंगी धरलेले अंगठे, कविता पाठ नसताना ज्यानं बरोबर कविता म्हंटल त्याच्या हातानं स्वतःच्या गालावर उमटलेले चार बोट,एवढं होऊन सुद्धा "बस खाली माकडा" हे ऐकवणारे शाळेतील शिक्षक, जिथं जाताना त्या रामायणातील रामासारखं मी ही वनवासाला निगल्यागत वाटायचं...... ____________________ ©बसव

पुन्हा तेच...!

    "लोकासंगें ब्रम्हज्ञान आपण मात्र कोरडा पाषाण" अशी गत आपल्या समाजाची झाली आहे. फेसबुक व्हाट्सप वर वर्षभर पर्यावरण संबंधित बोधक विचार फिरवत राहायचं, पण प्रत्यक्ष कृती करण्याची वेळ आली की त्या विचारला नाकारून पुन्हा तेच करत रहायचं...       वर्षभर पाण्यासाठी अविरत प्रयत्न करत राहायचं,लोकांना पाणी पाचवा पाणी जिरवा अशी संकल्पना सांगत सुटायचं., वृक्षारोपण करणे, गाळ काढणे, चरे खोदणे, जलसंधारणाची कामे करणे, शेतात विहिरी खोदणे, बोर मारून घेणे असे नानाविध अट्टाहास त्या पाण्यासाठी करत असतो.. पण प्रत्यक्ष पाणी उपलब्ध झालं की हे असं होतं..       भर उन्हाळ्यात लोकांची पाण्यासाठी वणवण पाहवत नाही, विहिरी कोरड्या पडलेल्या दिसतात, कित्येक गावात  टँकर ने पाणी शासनानेच पोचवाव असं गावकऱ्यांच म्हणणं असतं.  नद्यांचा मध्यातील दगड सुद्धा त्यादिवसात चमकत असतो, त्या दिवसात पाण्याची गरज अधिकच भासते आणि आपल्या जवळील पाणी संपले याची भावना फक्त त्याच दिवसात येते..       संस्कृती टिकणे खरंच गरजेचे आहे, पण संस्कृती टिकवायची झाल्यास त्याच संस्कृत...

शाळेतील आठवणी आणि संध्याकाळीची मस्त मेजवानी...!

      बालपण, शाळा, शाळेतील मित्रमंडळी, शाळेतील शिक्षक अश्या ह्यांना त्या गोष्टी आजही आठवलं की मनमुराद जगलेले प्रत्येक क्षण आठवतात. डोळ्यासमोर पुन्हा सगळं बालपण उभं राहतं, आता वेळ निघून गेलं आहे पुन्हा ते क्षण जगता येणार नाही माहिती असून सुद्धा पण त्या आठवणी त्या मित्रमंडळी भेटले की पुन्हा  बालपण डोळ्यासमोर उभा राहतो.     अशीच बालपण आणि शाळातील आठवणीनं दिवसभरात दररोज विविध कारणाने येत असतात .पण आज अचानक अनपेक्षित पल्लवीचा फोन आला होय तिचा फोन अनपेक्षित होत. पण सुरुवातिला तीच म्हणाली, वर्गातील इतर कोणाचे फोन आला होतं का ..? हा प्रश्नांतर क्षणभर माझ्या डोक्यात विविध विचार येऊन गेले होते कारण दिवसभरात एकाही वर्गमित्राचा फोन अथवा sms आला नव्हतं.   नंतर तीच म्हणाली की 'आज सगळ्याना आपल्याला भेटायचं आहे नियोजन सगळं झालं आहे' 6 वाजता आठवणीनं "पक्का सोलापूर" हॉटेल ला ये.     एवढं बोलून तीन फोन कट केलं पण माझी धावपळ होऊ लागली आधी दिवसभराच्या नियोजनात हे काही प्लॅन नव्हतं तरीही सारे मित्रमैत्रिणी येणार म्हंटल्यावर मीही सगळं पुढील प्लॅन कॅन्सल करून स...