Skip to main content

28 मे "जागतिक मासिक पाळी स्वच्छता दिन"

28 मे हा दिवस जागतिक मासिक पाळी स्वच्छता दिन* म्हणून जगभर साजरा केला जातो ...
पिरेड अर्थात मासिक पाळी आली की आई, बहीण आणि बायको,गल्लीतल्या पोरी लांब बसायच्या. शिवू नका, लांब सारखा अशा धमक्या मिळायच्या.

चुकून कधी शिवलचं तर घरातल्या मोठ्या व्यक्ती कडून मार सुद्धा बसायचा.
मग आईला विचारलं काय ग आई, का शिवायचं नाही ?
तेव्हा आई कावळ्याने शिवलय देवाने सांगितलंय असं सांगायची.
तिला 5 दिवस पाणी, जेवण आणि सगळंच लांबून देणे. अस ऐकण्यात आलं पण कधी प्रत्यक्ष कधी पाहीलो नाही. तिची या पाच दिवसातली कपडे वेगळी असायची.
या अजाणत्या वयात एकही जाणता पुरुष अथवा स्त्री भेटली नाही की जो पाच दिवसाचं महत्व आणि त्रास समजावून सांगेल.
या गोष्टींकडे आपन कधी उघड्या आणि वैद्न्यानिक दृष्टिकोनाने पाहिलेलच नाही.
मासिक पाळी ही बाईची कमजोरी नसून या निसर्गाने बाईला दिलेली ही वेगळीच शक्ती आहे. की जी तीला आई बनण्याचे सुख अदा केली आहे.
आता मोठं झालो तरी ही ह्या पाच दिवसाची काही गुप्तता कळालीच नाही.
पण कॉलेजवयात काही मित्र - मैत्रिणी कडून माजकमस्ती मध्ये ही भानगड काय असते ते थोडंफार समजलं.
ह्या दिवसांची तीव्रता आणि त्रास समजायला लागला.
एखाद्या स्त्री ला जी त्रास सुरू झाल्यावर ती ढसाढसा रडते, तेव्हा आपण काहीच करू शकत नाही
मुळात गडबड आहे ना ती इथल्या घाणेरड्या मेंदूत आहे.
स्त्री केवळ भोगवस्तु म्हणून पाहणाऱ्या इथल्या घानेरड्या पुरुषी मानसिकतेचा..
हे सगळं का चालु आहे याचं कारण ती अजून गप्पच आहे. ती विरोध करत नाही. ती मुकाट्यांन सहन करते. बसव
वाचण्यात आलेली गोष्ठ म्हणजे
खरतर पाच दिवस हे नावाला असतात. मात्र पाळी येण्याच्या आधी दोन दिवस पाळीचे चार दिवस त्रास आणि त्यांनंतरचे दोन-तीन दिवस अशक्तपणा या गोष्टीचा सामना महिलांना करावा लागतो.
या पाच दिवसात पहिल्या दोन दिवस त्यांना फार त्रास होतो. यावेळी त्यांना जवळीकीची आणि प्रेमाची गरज असते. यावेळी हातपाय चेपून देण्याची गरज असते.
आता वाटत की आपण शिक्षित आहोत म्हणून या अपेक्षा आपण नक्की पूर्ण कार्याला हवं.
आता खरंच गरज आहे तीला समजून घेण्याची. तिच्या मासिक पाळीला समजून घेण्याची. तिच्या भावनांना समजून घेण्याची.
____________ ✍️बसव
9604045418

Comments

Popular posts from this blog

बालपण खूप सुखाचं होतं....!

फक्त त्यात आड यायची ती म्हणजे सकाळी 11 ते संध्याकाळी 5 दरम्यान एकाच रूम मध्ये 70-80 मुलांना कोंबून ठेवणारी शाळा , खड्या आवाजत गायलेलं राष्ट्रगीत, न सांगता सुट्टी घेतल्याची एखादी छडी, विशेष प्रसंगी धरलेले अंगठे, कविता पाठ नसताना ज्यानं बरोबर कविता म्हंटल त्याच्या हातानं स्वतःच्या गालावर उमटलेले चार बोट,एवढं होऊन सुद्धा "बस खाली माकडा" हे ऐकवणारे शाळेतील शिक्षक, जिथं जाताना त्या रामायणातील रामासारखं मी ही वनवासाला निगल्यागत वाटायचं...... ____________________ ©बसव

पुन्हा तेच...!

    "लोकासंगें ब्रम्हज्ञान आपण मात्र कोरडा पाषाण" अशी गत आपल्या समाजाची झाली आहे. फेसबुक व्हाट्सप वर वर्षभर पर्यावरण संबंधित बोधक विचार फिरवत राहायचं, पण प्रत्यक्ष कृती करण्याची वेळ आली की त्या विचारला नाकारून पुन्हा तेच करत रहायचं...       वर्षभर पाण्यासाठी अविरत प्रयत्न करत राहायचं,लोकांना पाणी पाचवा पाणी जिरवा अशी संकल्पना सांगत सुटायचं., वृक्षारोपण करणे, गाळ काढणे, चरे खोदणे, जलसंधारणाची कामे करणे, शेतात विहिरी खोदणे, बोर मारून घेणे असे नानाविध अट्टाहास त्या पाण्यासाठी करत असतो.. पण प्रत्यक्ष पाणी उपलब्ध झालं की हे असं होतं..       भर उन्हाळ्यात लोकांची पाण्यासाठी वणवण पाहवत नाही, विहिरी कोरड्या पडलेल्या दिसतात, कित्येक गावात  टँकर ने पाणी शासनानेच पोचवाव असं गावकऱ्यांच म्हणणं असतं.  नद्यांचा मध्यातील दगड सुद्धा त्यादिवसात चमकत असतो, त्या दिवसात पाण्याची गरज अधिकच भासते आणि आपल्या जवळील पाणी संपले याची भावना फक्त त्याच दिवसात येते..       संस्कृती टिकणे खरंच गरजेचे आहे, पण संस्कृती टिकवायची झाल्यास त्याच संस्कृत...

शाळेतील आठवणी आणि संध्याकाळीची मस्त मेजवानी...!

      बालपण, शाळा, शाळेतील मित्रमंडळी, शाळेतील शिक्षक अश्या ह्यांना त्या गोष्टी आजही आठवलं की मनमुराद जगलेले प्रत्येक क्षण आठवतात. डोळ्यासमोर पुन्हा सगळं बालपण उभं राहतं, आता वेळ निघून गेलं आहे पुन्हा ते क्षण जगता येणार नाही माहिती असून सुद्धा पण त्या आठवणी त्या मित्रमंडळी भेटले की पुन्हा  बालपण डोळ्यासमोर उभा राहतो.     अशीच बालपण आणि शाळातील आठवणीनं दिवसभरात दररोज विविध कारणाने येत असतात .पण आज अचानक अनपेक्षित पल्लवीचा फोन आला होय तिचा फोन अनपेक्षित होत. पण सुरुवातिला तीच म्हणाली, वर्गातील इतर कोणाचे फोन आला होतं का ..? हा प्रश्नांतर क्षणभर माझ्या डोक्यात विविध विचार येऊन गेले होते कारण दिवसभरात एकाही वर्गमित्राचा फोन अथवा sms आला नव्हतं.   नंतर तीच म्हणाली की 'आज सगळ्याना आपल्याला भेटायचं आहे नियोजन सगळं झालं आहे' 6 वाजता आठवणीनं "पक्का सोलापूर" हॉटेल ला ये.     एवढं बोलून तीन फोन कट केलं पण माझी धावपळ होऊ लागली आधी दिवसभराच्या नियोजनात हे काही प्लॅन नव्हतं तरीही सारे मित्रमैत्रिणी येणार म्हंटल्यावर मीही सगळं पुढील प्लॅन कॅन्सल करून स...